او خستهترین پرندهها را
در گرمی ظهر سایه میداد
تو قلّهنشین بام خوبیهایی
تنها نه نشان که نام خوبیهایی
با داغ مادرش غم دختر شروع شد
او هرچه درد دید، از آن «در» شروع شد
فریاد اگرچه در تو پنهان بودهست
خورشید تکلّمت فروزان بودهست
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
