درختان را دوست میدارم
که به احترام تو قیام کردهاند
آن صبح سراسر هیجان گفت اذان را
انگار که میدید نماز پس از آن را
صدای پای شما... نه، صدای بال میآید
کسی فراتر از امکان و احتمال میآید
جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت
چو موج از سفر ماهتاب میآید
از آب و آینه و آفتاب میآید
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
