غریبِ در وطن، میسوخت آن شب
درون خویشتن، میسوخت آن شب
آن صبح سراسر هیجان گفت اذان را
انگار که میدید نماز پس از آن را
صدای پای شما... نه، صدای بال میآید
کسی فراتر از امکان و احتمال میآید
جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت
ای آنکه غمت وقف دلِ یاران شد
بر سینه نشست و از وفاداران شد
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
