رخصت بده از داغ شقایق بنویسم
از بغض گلوگیر دقایق بنویسم
آن صبح سراسر هیجان گفت اذان را
انگار که میدید نماز پس از آن را
صدای پای شما... نه، صدای بال میآید
کسی فراتر از امکان و احتمال میآید
جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين