ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
غریبه! آی جانم را ندیدی؟
مه هفت آسمانم را ندیدی؟
این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
باید از فقدان گل خونجوش بود
در فراق یاس مشكیپوش بود
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
