آدم در این کرانه دلش جای دیگریست
این خاک، کربلای معلای دیگریست
این سخن کم نیست دنیا صبحگاهی بیش نیست
شهر پرآشوبِ امکان، کوچهراهی بیش نیست
کنج اتاقم از تب و تاب دعا پر است
دستانم از «کذالک» از «ربنا» پر است
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين