او آفتاب روشن و صادق بود
گِردش پر از ستارۀ عاشق بود
رساندهام به حضور تو قلب عاشق را
دل رها شده از محنت خلایق را
تا به کی از سخن عشق گریزان باشم؟
از تو ننویسم و هربار پشیمان باشم؟
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
در ساحل جود خدا باران گرفته
باران نور و رحمت و احسان گرفته
سیلاب میشویم و به دریا نمیرسیم
پرواز میکنیم و به بالا نمیرسیم
