ما بیتو تا دنیاست دنیایی نداریم
چون سنگ خاموشیم و غوغایی نداریم
تو قلّهنشین بام خوبیهایی
تنها نه نشان که نام خوبیهایی
بیمرگ سواران شب حادثههایید
خورشیدنگاهید و در آفاق رهایید
فریاد اگرچه در تو پنهان بودهست
خورشید تکلّمت فروزان بودهست
بیزارم از آن حنجره کو زارت خواند
چون لاله عزیز بودی و خوارت خواند
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت
شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت
