سر و پای برهنه میبرند آن پیر عاشق را
که بر دوشش نهاده پرچم سوگ شقایق را
در مطلع شعر تو نچرخانده زبان را
لطف تو گرفت از من بیچاره امان را
روشن از روی تو آفاق جهان میبينم
عالم از جاذبهات در هيجان میبينم
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
